Κάποιοι πάνε φυλακή για το Μάτι. Τερζούδης και Ματθαιόπουλος - ο γνωστός Ματθαιόπουλος που εκβίαζε τον πραγματογνώμονα Δημήτρη Λιότσιο να γράψει στην έκθεσή του ότι έφταιξε ο κακός καιρός και η δόμηση- ο Φωστιέρης και ο τότε Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας Ι. Καπάκης

Αυτοί οι 4 από τους συνολικά 10 κατηγορούμενους που κρίθηκαν ένοχοι είναι οι μόνοι που πήραν το δρόμο για τη φυλακή, για 5 έτη κατά συγχώνευση. Το Τριμελές  Εφετείο Πλημμελημάτων επέβαλε ποινές από 3 έως 340 έτη, αλλά εκτιτέα μόνο τα 5 έτη. Για τους υπόλοιπους 6 το Δικαστήριο αποφάσισε την μετατροπή της ποινής των 238 των προς 10 ευρώ ημερησίως.

Είναι αυτή η απόφαση η δικαίωση που περίμεναν οι συγγενείς των 104 θυμάτων και των εγκαυματιών; Ασφαλώς όχι, αλλά έστω και τώρα έστω και έτσι, είναι μια μικρή δικαίωση, αν σκεφτεί κανείς ότι πρωτοδίκως κανείς δεν είχε πάει φυλακή, κανείς δεν είχε ενοχληθεί, η πρωτόδικη απόφαση ήταν ακόμη ένα άγος για τους συγγενείς και τους επιζήσαντες από το ολοκαύτωμα στο Μάτι.

Ωστόσο αναρωτιέται κανείς, η ευθύνη εξαντλείται μόνο στην τότε ηγεσία της Πυροσβεστικής, Φωστιέρη, Καπάκη και τα υπόλοιπα υπηρεσιακά στελέχη; Οι αρμόδιοι Υπουργοί που διαβεβαίωναν ότι δεν είχε γίνει κανένα λάθος, ότι όλα έγιναν όπως έπρεπε και ότι το αποτέλεσμα αυτό ήταν το καλύτερο δυνατό υπό τις συνθήκες; (όλη αυτή η καταστροφή και οι 104 νεκροί). Η Αστυνομία που έστειλε κόσμο στην κυριολεξία να καεί, το Λιμενικό που τους άφησε να πνιγούν; Που είναι οι ευθύνες όλων αυτών;

Για να φτάσουμε και στη συγκάλυψη που κατά κόρον επικαλούνται κάποιοι τώρα για τα Τέμπη. Αλλά όχι για το Μάτι. Όχι, στο Μάτι έγιναν όλα σωστά. Με πρώτη απόπειρα συγκάλυψης την ανεκδιήγητη συνεδρίαση Τσίπρα και λοιπών που δεν... γνώριζαν για νεκρούς την ίδια εκείνη μαύρη νύχτα της 23^ης  Ιουλίου 2018 από την επόμενη κιόλας ημέρα άρχισε η προσπάθεια σπίλωσης των θυμάτων. Έφταιγε η... άναρχη δόμηση.

Για να φτάσουμε στην αφόρητη πίεση που άσκησε ο τότε Υπαρχηγός Πυροσβεστικής Ματθαιόπουλος στον πράγματι ηρωικό Δ. Λιότσιο, να συντάξει μια έκθεση που θα τους βγάλει λάδι. Πίεση με απειλές του τύπου, θα σε σκίσουμε. Γράψε ότι έφταιξε ο άνεμος και η δόμηση.

Και είναι ευτύχημα που ήταν ο Λιότσιος που δεν πτοήθηκε ούτε από τις απειλές, ούτε από τις μηνύσεις Ματθαιόπουλου και της τότε Υπουργού Όλ. Γεροβασίλη και έκανε το καθήκον του.

Το Μάτι δικάστηκε σε βαθμό πλημμελήματος. Ο ανακριτής Αθανάσιος Μαρνέρης επέμεινε εξαρχής όπως τα στοιχεία δικαιολογούσαν πλήρως την στοιχειοθέτηση κακουργήματος. Οι εισαγγελείς απέρριψαν το αίτημά του και όταν ακόμη το επανέφερε ξανά και ξανά!

Οι συγγενείς των θυμάτων ήταν απελπιστικά μόνοι όλα αυτά τα χρόνια. Καμία κινητοποίηση για αυτούς, καμία συναυλία, καμία διαδήλωση. Λες και το Μάτι ήταν μια συλλογική ενοχή που έπρεπε να ταφεί βαθιά. Ακόμη και τώρα αρκετοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι έφταιγε ο άνεμος και η δόμηση. Αυτοί που κυβερνούσαν τότε και που τώρα ζητούν την παραπομπή του Πρωθυπουργού για τα Τέμπη, δεν έχουν βγει ούτε τώρα με την απόφαση αυτή, να κάνουν την παραμικρή αυτοκριτική, να ζητήσουν μια συγγνώμη.

Για την ημέρα που το κράτος άφησε τους πολίτες του να καούν (ολόκληρες οικογένειες) να πνιγούν αβοήθητοι, μια ολόκληρη περιοχή να γίνει παρανάλωμα λίγα χλμ. μακριά από το κέντρο της Αθήνας.