Θερίζει η ανεργία καθώς τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ είναι αποκαρδιωτικά. Οι άνεργοι στην Ελλάδα αγγίζουν τις 900.000. Δυστυχώς για άλλη μία φορά, η Ήπειρος βρίσκεται στην πρώτη θέση με την ανεργία να αγγίζει το 23%.

Σε επίπεδο αποκεντρωμένων διοικήσεων της χώρας, στις τρεις πρώτες θέσεις βρίσκονται η Ήπειρος – Δυτική Μακεδονία (22,2% τον Οκτώβριο 2018), η Αττική (19,2%) και η Μακεδονία- Θράκη (19%).

Ακολουθούν η Πελοπόννησος- Δυτική Ελλάδα- Ιόνιοι Νήσοι (18,7%), το Αιγαίο (18,6%), η Θεσσαλία- Στερεά Ελλάδα (18,3%) και η Κρήτη (10,9%).

Οι μισθοί είναι κατακρημνισμένοι, οι συνθήκες, ειδικά σε εποχιακούς τομείς είναι δύσκολες και οι καταγγελίες δεν λείπουν, ενώ η αποσπασματική και με ημερομηνία λήξης εργασία είναι πολύ εξαπλωμένη.

Τα ποσοστά της φτώχειας, παρά τα κοινωνικά επιδόματα που δόθηκαν, διατηρούνται στο ύψος τους και ουσιαστικά το ένα τρίτο του πληθυσμού της χώρας ζει στα όρια της φτώχειας.

Οι έρευνες δείχνουν ότι υπάρχουν περαιτέρω δομικά προβλήματα όπως είναι ο αυξημένος κίνδυνος φτώχειας στις τάξεις των εργαζομένων. Αυτό σημαίνει ότι εάν κάποιος καταφέρει να βρει δουλειά παρ’ όλα αυτά δεν ξεφεύγει από το φάσμα της φτώχειας. Και πώς να συμβεί αυτό όταν οι μισθοί βρίσκονται στον πάτο και οι φόροι δεν έχουν τελειωμό.

Σύμφωνα με τον ΟΑΕΔ, μόλις 154.000 άτομα επιδοτούνται, ενώ την ίδια στιγμή, οι γυναίκες αλλά και οι νέοι αναδεικνύονται ως τα μεγαλύτερα «θύματα» της ανεργίας.

Η νεανική ανεργία αλλά και το φαινόμενο των νέων που δεν ψάχνουν δουλειά ούτε σπουδάζουν φαίνεται ότι ναρκοθετούν και αποσταθεροποιούν την αναπτυξιακή προοπτική σε μακροχρόνια βάση.

Παρά ταύτα η Κυβέρνηση ασχολείται κυρίως με το να αναζητεί τρόπους παραμονής στην εξουσία, αφήνοντας στην άκρη όποιες προσπάθειες για προσέλκυση επενδύσεων που αποτελούν τον μόνο τρόπο για να προκύψουν νέες θέσεις εργασίες.

Η επιδοματική πολιτική που εφαρμόζει η Κυβέρνηση, μπορεί να εξαπατά για ένα διάστημα κάποιους, όμως στην ουσία δεν αποφέρει καμία λύση στο μείζον πρόβλημα της εύρεσης εργασίας.