4 Απριλίου σήμερα, ημέρα των αδέσποτων Ζώων.

Διαβάζω ένα έγγραφο του δημοτικού σχολείου Μύτικα προς τον Δήμο Πρέβεζας ότι στο σχολείο εδώ και λίγο καιρό κυκλοφορούν 3 αδέσποτα σκυλιά, που μπαίνουν στην αυλή, γιατί η περίφραξη έχει ατέλειες κλπ. Και ζητούν από τον Δήμο να τις διορθώσει. Μέχρις εδώ καλά. Λογικό να ζητούν την επιδιόρθωση της περίφραξης. Συνεχίζει όμως το έγγραφο «όπως καταλαβαίνετε υπάρχει ο κίνδυνος τραυματισμού κάποιου μαθητή», αν και όπως (οι ίδιοι παραδέχονται) ως αυτή την στιγμή δεν έχουν επιδείξει  ( τα σκυλιά) δείγματα επιθετικής συμπεριφοράς ( δηλαδή το θεωρούν περίπου δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα επιδείξουν επιθετική συμπεριφορά) και ακόμη λένε ότι υπάρχει ο κίνδυνος μετάδοσης κάποιας ασθένειας! Από αυτά (τα σκυλιά). Και καταλήγει το έγγραφο ´´παρακαλώ να μεριμνήσετε ώστε, να απομακρύνετε  τα σκυλιά αυτά σε κάποιο κέντρο συγκέντρωσης αδέσποτων ζώων!!!!

Απογοητευτικό !!! Το λιγότερο με όση επιείκεια και αν προσπαθήσει να το δει κανείς.  Τα ζώα όχι μόνο ένας έν δυνάμει κίνδυνος για τα παιδιά, αλλά ζητείται η απομάκρυνση τους σε ...κάποιο κέντρο συγκέντρωσης αδέσποτων ζώων. Εντάξει, όποιος συνειρμός και να γίνει, με στρατόπεδο συγκέντρωσης, δικαιολογημένος. Προκατάληψη για τα ζώα; άγνοια; Διερωτώμαι. Ο  μέσος πολίτης( αν και δεν μου αρέσει καθόλου σαν όρος) γνωρίζει λίγο - πολύ το νομικό καθεστώς με τα αδέσποτα ζώα. Εμβολιασμός- στείρωση (οπωσδήποτε τα θηλυκά) σήμανση και ελεύθερα εκεί που βρέθηκαν. Το έχουν μάθει πια, ότι τα Καταφύγια είναι μόνο για προσωρινή φιλοξενία, και  όχι  κέντρα ...κράτησης των αδέσποτων.

Πριν λίγο καιρό ένα παρόμοιο έγγραφο που αφορούσε πάλι αδέσποτο σε σχολείο λίγο μακρύτερα από τον Μύτικα  είχε έρθει στα χέρια μου από τον Δήμο.

Πριν δυο ημέρες ο Αlpha στην εκπομπή  Στον Δρόμο είχε θέμα τα αδέσποτα, τις στειρώσεις από γιατρούς - εθελοντές και την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των μικρών μαθητών σε ένα σχολείο στο Λουτράκι για τα αδέσποτα Ζώα.

Σχολεία στην Ελλάδα υιοθέτησαν  αδέσποτα ζώα που ´´ μπήκαν ´´ στην αυλή τους, δίνοντας μαθήματα βιωματικής φιλοζωίας και ευθύνης στους μικρούς τους μαθητές (παράδειγμα 5 σχολεία στον Ν. Πέλλας και όχι μόνο).

Αλλά για να είμαι δίκαιη και εδώ στην Πρέβεζα πριν αρκετό καιρό είχαν γίνει δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τα ζώα σε νηπιαγωγείο της πόλης μας και δημοτικό σχολείο. Και εκδρομή εκπαιδευτική παλαιότερα μαθητών στο Καταφύγιο της πόλης. Και ασφαλώς υπάρχουν εκπαιδευτικοί και είναι αρκετοί, που με μεγάλη ευαισθησία προσπαθούν να μυήσουν τα μικρά παιδιά σε μια στάση ζωής αποδοχής και αγάπης για τα ζώα. Εκπαιδευτικοί που φροντίζουν αδέσποτα Ζώα, που τα προστατεύουν, που πολλές φορές μπαίνουν μπροστά για

να τα υπερασπισθούν! Εκπαιδευτικοί είναι και ενεργά μέλη φιλοζωικών οργανώσεων σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας. Χθες βραδύ εκπαιδευτικός από πόλη του νομού μας ήρθε να με συμβουλευθεί για το πως θα προστατεύσει κάποια αδέσποτα ζώα στην περιοχής της. Αυτά για να πω ότι ευτυχώς, πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί είναι συνειδητοποιημένοι φιλόζωοι.

Τώρα, για το έγγραφο του σχολείου του Μύτικα.

Μέρα που είναι,  θα ήθελα να πω και στον Δ/ ντη του σχολείου του Μύτικα και όπου αλλού έχει προκύψει θέμα η θα προκύψει στο μέλλον με κάποιο αδέσποτο.

Πόσο δύσκολο είναι αλήθεια να βάλετε λίγο φαγητό και νερό στο ζώο, να φωνάξετε έναν κτηνίατρο να το δει και να το εμβολιάσει (για την υγεία του ίδιου του ζώου και μόνο), έν τέλει να το υιοθετήσετε μαζί με τα παιδιά, δίνοντας τους έτσι ένα μάθημα ευθύνης μαζί με την φιλοζωία;  Πόσο απλό και όμορφο και παιδαγωγικό για τους μαθητές σας; Και επειδή είμαι αισιόδοξη. Θέλω να πιστεύω ότι ένα σχολείο ανοιχτό, δημιουργικό, χωρίς φόβο και προκαταλήψεις ( και όχι μόνο για τα ζώα) , με δράσεις για το περιβάλλον, τα Ζώα, τον άλλο άνθρωπο, με την ενθάρρυνση και συμμετοχή των μικρών μαθητών και κυρίως την συνειδητοποίηση της ευθύνης απέναντι στα αλλά πλάσματα της φύσης, είναι  «εφικτό»!!! Αρκεί βεβαίως και οι εκπαιδευτικοί ( όχι όλοι) να έχουν συνειδητότητα του έργου τους και πόσο σημαντικό και πολυδιάστατο είναι.

Βανα Ζερβα