Τέκνα μου αγαπητά Χριστός Ανέστη!
Εορτάζουμε και πάλι την Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Εορτή πανευφρόσυνη πνευματικά για κάθε Χριστιανό αλλά και για κάθε Έλληνα ιδιαιτέρως. Το Ευαγγέλιο του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου αρχίζει με τους περίφημους λόγους που ακούγονται κατά την Ακολουθία της Αναστάσεως: «Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος».
Από αφηγημένος λόγος, όπως τον δέχονταν οι αρχαίοι, ο Λόγος έλαβε στον Χριστιανισμό αποκαλυπτικά οντολογική υπόσταση. Όσο και αν η Επιστήμη τους τελευταίους αιώνες παρουσιάζει εκπληκτική ανάπτυξη, καθημερινώς και εντονότερα αποδεικνύεται, ότι τα προβλήματα της ανθρωπότητας δεν λύνονται από μόνα τους, απ’ την πρόοδο της επιστήμης. Ίσως μάλιστα η έπαρση από τη δύναμη πού προσδίδει ἡ πρόοδος αυτή να πολλαπλασιάζει τα προβλήματα και αμαυρώνει το φως στην ψυχή του κόσμου.
Το φως το οποίο έδωσε στον άνθρωπο ο Ιησούς προσφέροντας το χέρι του στον Αδάμ και οδηγώντας τον από το σκοτάδι του θανάτου στο φως της ζωής, καταυγάζει το πνεύμα των ανθρώπων που σπεύδουν να ενωτισθούν το μήνυμά του. Διαλύει τα σκοτάδια της ζωής και μας μεταγγίζει την «όντως ζωή» και «το περισσόν της ζωής». Το πλήρωμα και την αλήθεια μιας καινούριας ζωής που αρχίζει εδώ με την πνευματική αναγέννηση του ανθρώπου και συνεχίζεται στην αιωνιότητα του μυστηρίου του Θεού.
Το φως της Ανάστασης του Χριστού δεν αποτελεῖ μόνον απόδειξη της παντοδυναμίας του Θεού αλλά, κυρίως και υπέρ πάντα, της αγάπης του Θεού, ο οποίος, καθώς θυσιάζεται, υπερνικά τον θάνατο και κατακυριεύει την ζωή. Το φως της Ανάστασης εμπεριέχει όμως και την ελπίδα για την πραγμάτωση κάθε καλού το οποίο περιμένουμε στην επίγεια διαδρομή μας αλλά και για όσα μας επιφυλάσσει η αιωνιότητα. Μέσα από αυτή την διάσταση το φως της Αναστάσεως μας προσφέρει πνευματική αναγέννηση και εσωτερική χαρά.
Η διδασκαλία του Θεανθρώπου Ιησού αγγίζει όχι μόνον τους ισχυρούς ή τους δυνάμενους να σκέπτονται, αλλά κυρίως τους πτωχούς και τους κατατρεγμένους και κάθε γνήσια ηθικό άνθρωπο, πού, χωρίς παρωπίδες ανακαλύπτει τον θησαυρό των Εταγγελικών λόγων και τείνει προς το νέο ιδανικό, την αγιότητα, που νοείται, ως καθαρότητα, συνέπεια, δικαιοσύνη, φιλανθρωπία μα προπάντων ως αγάπη προς τον Θεό και επομένως προς τον άνθρωπο.
Ο Χριστός κατήλθε «εν τοις κατωτάτοις της γης» ακολουθώντας την συνήθη οδό των κοινών ανθρώπων, τον θάνατο, για να παλέψει μαζί του, να τον νικήσει και να τους ελευθερώσει από τα δεσμά τους. Όπως παρατηρεί μεγάλος Πατέρας του 4ου αι. «μας ελευθέρωσε του Σωτήρος ο θάνατος».
Ναι, αδελφοί μου!
Ο Χριστός μας ελευθέρωσε με το τίμιο αίμα του. Κρατώντας από το χέρι τον Αδάμ και την Εύα οδήγησε τροπαιούχος στον επάνω κόσμο το ανθρώπινο γένος, καταργώντας, καθαιρώντας, πικραίνοντας τον Άδη. Ὁ Κύριος είπε στη Μάρθα φθάνοντας στην Βηθανία, όπου τέσσερεις ημέρες πριν είχε αποθάνει ο Λάζαρος,: «Εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή. Ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη, ζήσεται· και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνῃ εις τον αιώνα. πιστεύεις τούτο;» (Ιω. 11, 25-26).
Αυτή η διαβεβαίωση, ότι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός είναι η πηγή της ζωής και η μακαρία ανάστασή μας αποτελεί τη μεγάλη παρηγοριά και την άρρητη δύναμη που προσφέρει τη δυνατότητα να υπερνικούμε με πίστη όλες τις αντιξοότητες της επίγειας, της καθημερινής μας ζωής, προσδοκώντας την αιώνια ζωή, την αθανασία στους αιώνες, κατά τη ρήση του Χριστού. Με τη δική Του Ανάσταση νίκησε κατά κράτος το θάνατο. Με την Ανάσταση του Χριστού «έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος» (Α΄ Κορ.15,26).

Με χαρά και αγαλλίαση, με ύμνους και ωδές πνευματικές, δοξάζουμε για τη χαρά, για την Ανάσταση, για τη ζωή την ατελεύτητη, πού μας δώρισε και μας δωρίζει μέσα στην Εκκλησία Του ο Κύριος και Θεός μας Ιησούς με το τίμιο Πάθος και την ένδοξη εκ νεκρών Ανάστασή Του. Είθε να σταθούμε αντάξιοι της θυσίας του, ώστε να σταθούμε όρθιοι στις δύσκολες ημέρες που διερχόμεθα, να νικήσουμε τους κλυδωνισμούς της νοητής θαλάσσης, να επανεύρουμε την ελπίδα και να αγαπήσουμε την όντως ζωή.
Μετά θερμών πασχαλίων ευχών και αγάπης
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
† ὁ Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομος