Ιδιαίτερη η καλοκαιρινή περίοδος, αφενός διότι διανύουμε μια εποχή οικονομικής κρίσης που δεν λέει να υποχωρήσει, αφετέρου διότι για τους συντάκτες που εργάζονται σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ – ιδίως σε μια μικρή πόλη όπως η Πρέβεζα - όλα είναι υποτονικά και έτσι αντιμετωπίζουν δυσκολία να καταφέρουν να βγάλουν την πολυπόθητη είδηση για να κερδίσουν την αναγνωσιμότητα που προσμένουν.

Η καλοκαιρινή ραστώνη όμως, δεν μπορεί να αποτελεί αίτιο ανάδειξης θεμάτων ελάσσονος σημασίας, σε θέματα μείζονος.

Όπως έγραφε ο μεγάλος δάσκαλος της δημοσιογραφίας Χρήστος Πασαλάρης, είδηση δεν είναι ότι ο σκύλος δάγκωσε άνθρωπο, αλλά ότι ο άνθρωπος δάγκωσε σκύλο.  Στην Πρέβεζα, φαίνεται ότι είδηση αποτελεί το πρώτο και δεν αναφέρομαι μόνο στο πρόσφατο περιστατικό που ανήγαγαν ορισμένοι σε κολοσσιαίο πρόβλημα, λες και αυτό μας μάρανε, ενώ όλα τα άλλα τα έχουμε καλώς καμωμένα.

Προβλήματα στην Πρέβεζα υπάρχουν, πολλά και σοβαρά, τα οποία όσοι έχουν αίσθηση της πραγματικότητας, τα αναδεικνύουν και τα παρουσιάζουν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να προβληματίσουν τον αναγνώστη και όχι αντιμετωπίζοντάς τον σαν όχλο… ή σαν «like» στο Facebook.

Η ανωνυμία ορισμένων, που επιχειρούν δια μέσω ΜΜΕ να δημιουργήσουν εντυπώσεις ή να προκαλέσουν αρνητικά συναισθήματα απέναντι στο «αντικείμενο» που παρουσιάζουν, είναι άλλη μία μέθοδος για να βγάλουν τα εσώψυχά τους ή να δείξουν την εμπάθειά τους. Ευθύνη βεβαίως έχουν και τα ίδια τα ΜΜΕ που «προφυλάσσουν» τον «ανώνυμο» από όποια κριτική. Για να απευθυνθείς βέβαια στον κόσμο και να εκφέρεις την άποψή σου βάζοντας την υπογραφή σου, θέλει «γερό στομάχι», θάρρος… πολλές φορές και θράσος.

Αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ΜΜΕ είναι να δημοσιεύει ό, τι το ίδιο κρίνει ως σημαντικό ή μή, ο αναγνώστης όμως είναι αυτός που στο τέλος θα συμφωνήσει ή θα απορρίψει το όποιο δημοσίευμα.

Τα κριτήρια που αξιολογεί το αναγνωστικό κοινό σήμερα μια είδηση ή ένα γεγονός, επιβάλλεται να αλλάξουν.

Δεν είναι δυνατόν μια βροχή να χαρακτηρίζεται ακραίο καιρικό φαινόμενο, ή ένας υπόνομος με σκουπίδια να παρουσιάζεται ως χωματερή.

Πρόσφατα διάβασα σε ηλεκτρονικά μέσα των Αθηνών, τα οποία δεν έχουν ιδέα, ούτε άποψη τι συμβαίνει στην Πρέβεζα, αλλά αποσπασματικά συλλέγουν πληροφορίες από δω και από κει,  προσδοκώντας αναγνωσιμότητα και οδηγούν σε παράλογα συμπεράσματα, για κρούσμα Χολέρας στην Πρέβεζα…, για επιθέσεις άγριων σκύλων… και άλλα τέτοια, που όπως διαπίστωσα στη συνέχεια, απέχουν παρασάγγας από την πραγματικότητα.

«Θύματα» των δημοσιευμάτων είναι πάντα το αναγνωστικό κοινό, το οποίο δεν μπορεί πλέον να ξεχωρίσει το «γεγονός» από την «πληροφορία», όμως οι εντυπώσεις είναι αυτές που πολλές φορές μένουν… και εν μέσω τουριστικής περιόδου, μόνο όφελος δεν μπορούν να είναι για τον τόπο.

Σαφώς ένα πρόβλημα της Πρέβεζας θα πρέπει να αναδειχθεί και να ασκηθεί κριτική προς κάθε αρμόδιο, όμως το πρόβλημα να είναι υπαρκτό και όχι διογκωμένο και τυλιγμένο με ‘αμπαλάζ’ προκειμένου να πείσουμε τον κόσμο ότι ο «γάιδαρος πετάει»…

Η δουλειά μας είναι να ελέγχουμε την εξουσία και να γράφουμε τα κακώς κείμενα, όμως όταν ξεπερνούμε την είδηση και αγγίζουμε τον μύθο, τότε φτάνουμε σε σημείο να γινόμαστε γραφικοί…

Άρης Τσελίκος