Ένα λεοντόψαρο εντοπίστηκε σήμερα το απόγευμα στην παραλία της Πρέβεζας από ψαράδες, στο ύψος του πρώην Στρατοπέδου Σολωμού, κοντά στο Τουριστικό Περίπτερο. Το επικίνδυνο ψάρι προσπαθούσε να τραφεί στα ρηχά.

Το είδος κατάγεται από την Ερυθρά Θάλασσα και εισήλθε στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Η παρουσία του έχει ήδη αναφερθεί σε άλλες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου ενώ η πρώτη παρατήρηση στα Ελληνικά νερά έγινε στην περιοχή της Ρόδου (καλοκαίρι 2015) και έχει ανακοινωθεί σε επιστημονικό περιοδικό.

Tο λεοντόψαρο είναι σαρκοβόρο, μικρό, κινείται αργά μέσα σε κοραλλιογενείς υφάλους και κατασπαράσσει ό,τι ζωντανό υπάρχει. Στο φυσικό του περιβάλλον είναι μέρος του οικοσυστήματος, που εξελίχθηκε για να αλληλοεπιδρά αρμονικά και να διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στην περιοχή. Ωστόσο, ο επικίνδυνος θηρευτής, άρχισε σιγά σιγά να «μετακομίζει» και να εξελίσσεται. Στο πέρασμά του καταστρέφει τα πάντα, επιδρώντας αρνητικά στη βιοποικιλότητα που δημιουργήθηκε αιώνες πριν. Τρέφεται με ψάρια, μαλάκια, ασπόνδυλα και μικρά καρκινοειδή. Εκτός από την απευθείας επίθεση με το στόμα και τα δηλητηριώδη αγκάθια, κάποιες φορές ταράσσει τα νερά και αποπροσανατολίζει το θήραμά του, ώστε να του προκαλέσει σύγχυση και να το πιάσει πιο εύκολα.

Τα πιο αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του είναι τα αγκάθια, τα οποία καλύπτουν όλο το μήκος στης σπονδυλικής στήλης και τα πτερύγια που μοιάζουν περισσότερο με φτερά. Από τα αγκάθια του εκκρίνεται ένα από τα ισχυρότερα δηλητήρια στη φύση, το οποίο μπορεί να προκαλέσει στο άνθρωπο οίδημα (πρήξιμο), έντονο πόνο, ακόμα και παράλυση.

Με κόκκινες, λευκές και μαύρες λωρίδες στο σώμα του, ανήκει στα ζώα που «αποκαλύπτονται», καθώς είναι ο πιο συχνός συνδυασμός χρωμάτων που έχουν θαλάσσια και ερπετά που είναι δηλητηριώδη. Σε μήκος φτάνει τα 35 εκατοστά. «Συχνάζει» κοντά στην ακτή, σε βάθη μέχρι 80 μέτρα, ενώ του αρέσει να βρίσκεται είτε σε αμμώδεις βυθούς είτε σε κοραλλιογενή υποστρώματα.

Το λεοντόψαρο πρωτοεμφανίστηκε στη Ρόδο, το καλοκαίρι του 2015. Ενα από αυτά αλιεύθηκε, με δίχτυα, στις 20 Ιανουαρίου 2016 στα ρηχά νερά της περιοχής Φαληράκι και ένα δεύτερο στη Λίνδο, στις 24 Μαΐου της ίδιας χρονιάς.

Οι στενοί συγγενείς του λεοντόψαρου στη χώρα μας είναι οι σκορπίνες. Στην Ελλάδα έχουμε έξι είδη, με πιο διαδεδομένα τον κόκκινο σκορπιό (Scorpaena scrofa) και τον μαυροσκορπιό (Scorpaena porcus). Είναι τόσο επικίνδυνο, που η γενική διεύθυνση Αλιείας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, είχε εκδώσει ειδικές οδηγίες. Σύμφωνα με αυτές, σε περίπτωση αλίευσης λεοντόψαρου θα πρέπει ο χειρισμός του να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή. Ποτέ δεν θα πρέπει να απομακρύνεται από το αλιευτικό εργαλείο (δίχτυ, καμάκι, κ.λπ.) με γυμνά χέρια.

Σε καμία περίπτωση τα αγκάθια του δεν θα πρέπει να έρθουν σε επαφή με γυμνό δέρμα.

Σε περίπτωση που τα αγκάθια χτυπήσουν κάποιον, θα πρέπει άμεσα να μεταφερθεί στο πλησιέστερο κέντρο υγείας ή νοσοκομείο για την παροχή βοήθειας, ώστε να προληφθούν πιθανές επιπλοκές.

Η αλίευση λεοντόψαρων θα πρέπει να αναφέρεται στα κατά τόπους Τμήματα Αλιείας των Περιφερειακών Ενοτήτων ή στις Λιμενικές Αρχές.